بررسی گوشی Redmi Note 15 Pro 4G شیائومی

اوایل سال ۲۰۲۶ میلادی، شیائومی از جدیدترین سلاح‌های خودش یعنی خانواده نوت سری ۱۵ پرده‌برداری کرد. گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro 4G دقیقا همون دستگاهیه که با یه لیست بلندبالا از اعداد و ارقام عجیب و غریب مثل دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی و باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی، سعی داره دل خریداران رو به دست بیاره. شیائومی تو این نسل یه رویکرد کاملا محافظه‌کارانه و حتی تو بعضی بخش‌ها ناامیدکننده پیش گرفته. استفاده از پردازنده‌ای که عملا هیچ تفاوتی با نسل‌های چند سال پیش نداره، در کنار یه سری محدودیت‌های نرم‌افزاری تو بخش دوربین، باعث میشه تا این سوال بزرگ تو ذهن شکل بگیره که آیا این گوشی با برچسب قیمتی بالای ۴۰ میلیون تومانی تو بازار ایران، واقعا ارزش خرید داره یا فقط یه کپی‌پیست از نسل‌های قبلی با یه باتری بزرگ‌تره؟ برای جواب به این سوال با بررسی بررسی گوشی Redmi Note 15 Pro 4G شیائومی همراه موبونیوز باشید.

بررسی طراحی گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro 4G

بخش طراحی اولین جاییه که کاربر با گوشی ارتباط برقرار می‌کنه و حس اولیه رو از دستگاه می‌گیره. وقتی ردمی نوت ۱۵ پرو 4G برای اولین بار از جعبه بیرون میاد، ظاهرش به شدت آشناست. شیائومی تصمیم گرفته به ترکیب برنده‌ای که تو نسل چهاردهم و حتی سیزدهم استفاده کرده بود، دست نزنه و همون زبان طراحی مینیمال و ساده رو با یه سری تغییرات خیلی ریز و میکروسکوپی ادامه بده.

یکی از بزرگترین انتقاداتی که همیشه به نسخه‌های 4G تو این سری وارد میشه، بحث متریال استفاده شده تو ساخت بدنه‌ست. قاب پشتی و فریم دور تا دور این گوشی به طور کامل از پلاستیک ساخته شده. تو دورانی که رقبای هم‌قیمت دارن کم‌کم به سمت استفاده از فریم‌های آلومینیومی یا حداقل قاب‌های پشتی شیشه‌ای یا چرم مصنوعی باکیفیت حرکت می‌کنن، در دست گرفتن یه گوشی تمام پلاستیکی با برچسب قیمت بالای ۴۰ میلیون تومان، اصلا حس یه گوشی پرو و لوکس رو به کاربر منتقل نمی‌کنه. البته باید انصاف رو رعایت کرد؛ شیائومی برای اینکه مقاومت دستگاه رو بالا ببره، از یه شاسی آلومینیومی داخلی زیر این پوسته پلاستیکی استفاده کرده تا گوشی در برابر خم شدن یا ضربات احتمالی مقاومت خوبی از خودش نشون بده. با این حال، پلاستیک استفاده شده تو قاب پشتی مستعد جذب اثر انگشت و خط و خشه و استفاده از قاب محافظ (که خوشبختانه هنوز تو جعبه گوشی پیدا میشه) از همون روز اول کاملا واجبه.

اگه از متریال پلاستیکی چشم‌پوشی بشه، باید ایستاده برای مهندسان شیائومی تو بخش طراحی داخلی دست زد! چرا؟ چون تو دل این گوشی یه باتری غول‌پیکر ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی قرار گرفته، اما وزن نهایی دستگاه فقط و فقط ۱۹۵ گرمه. برای درک این شاهکار مهندسی باید بدونید که خیلی از گوشی‌های بازار با باتری‌های ۵۰۰۰ میلی‌آمپری وزنی بالای ۲۰۰ گرم دارن. ابعاد گوشی هم ۱۶۳.۲۲ در ۷۶.۲۹ میلی‌متر با ضخامت بسیار کم ۷.۹۶ میلی‌متره. این ضخامت کمتر از ۸ میلی‌متر باعث میشه گوشی به شدت تو دست خوش‌نشین باشه و موقع استفاده‌های طولانی مدت، تماشای فیلم یا بازی کردن، مچ دست کاربر اصلا احساس خستگی نکنه. توزیع وزن تو سراسر بدنه به بهترین شکل ممکن انجام شده و گوشی اصطلاحا کله‌پا نمیشه.

از نظر مقاومت در برابر شرایط محیطی، ردمی نوت ۱۵ پرو 4G موفق به دریافت گواهی IP64 شده. این گواهی نشون میده که دستگاه در برابر نفوذ گرد و غبار به طور کامل ایزوله شده و می‌تونه در برابر پاشش آب مقاومت کنه. یعنی اگه زیر بارون ملایم با گوشی صحبت بشه یا چند قطره آب به صورت تصادفی روی اون بریزه، مشکلی براش پیش نمیاد. اما این گواهی به هیچ وجه به معنای ضدآب بودن کامل (مثل IP68 که تو مدل‌های رقیب مثل Poco X7 دیده میشه) نیست و افتادن گوشی تو استخر یا ظرف آب می‌تونه به معنای مرگ دستگاه باشه.

از لحاظ تنوع رنگی، شیائومی سعی کرده سلیقه‌های مختلف رو پوشش بده و این گوشی رو تو سه رنگ مشکی کربنی (Carbon Black)، آبی یخی (Glacier Blue) و رنگ خاص و ترند این روزها یعنی تیتانیومی (Titanium Color) روانه بازار کرده. رنگ تیتانیومی جلوه مات و بسیار جذابی داره که تا حدودی حس پلاستیکی بودن بدنه رو مخفی می‌کنه. سنسور اثر انگشت هم مثل یه گوشی مدرن، از نوع اپتیکال بوده و زیر صفحه نمایش قرار گرفته. سرعت و دقت این سنسور تو تست‌های انجام شده بسیار خوب، قابل اتکا و سریع بود.

بررسی صفحه نمایش گوشی شیائومی Redmi Note 15 Pro 4G

اگه بخوایم یکی از اصلی‌ترین نقاط قوت و دلایل منطقی برای خرید ردمی نوت ۱۵ پرو 4G رو نام ببریم، قطعا باید مستقیم بریم سراغ صفحه نمایش. شیائومی تو این بخش حسابی دست و دلبازی کرده و یه پنل فوق‌العاده باکیفیت رو تو یه گوشی میان‌رده قرار داده که حتی می‌تونه با بعضی از پرچمدارهای سال‌های گذشته رقابت کنه.

این گوشی به یه صفحه نمایش بزرگ ۶.۷۷ اینچی از نوع AMOLED مجهز شده که حاشیه‌های بسیار باریکی داره و بخش بزرگی از پنل جلویی (حدود ۸۹.۱ درصد) رو به خودش اختصاص داده. رزولوشن این پنل ۲۳۹۲ در ۱۰۸۰ پیکسل (+FHD) هست که تراکم پیکسلی بسیار خوبی رو ارائه میده و باعث میشه متون، آیکون‌ها و تصاویر با نهایت شارپنس و وضوح به نمایش دربیان.

اما داستان وقتی جذاب میشه که پای رنگ‌ها به میون میاد. این پنل از عمق رنگ ۱۲ بیتی پشتیبانی می‌کنه؛ این یعنی صفحه نمایش این گوشی توانایی تفکیک و نمایش ۶۸ میلیارد رنگ مختلف رو داره! ترکیب این گستره رنگی بی‌نظیر با پشتیبانی کامل از پروفایل رنگی DCI-P3 و کنتراست فضایی ۸,۰۰۰,۰۰۰:۱ باعث میشه تماشای محتوای ویدیویی، عکس‌ها و گشت و گذار تو فضای مجازی روی این صفحه نمایش به شدت لذت‌بخش باشه. رنگ مشکی به خاطر ماهیت پنل‌های امولد کاملا عمیق و خاموشه و رنگ‌های دیگه با شادابی و طراوت خاصی (بدون اینکه بیش از حد اشباع بشن) دیده میشن.

نرخ نوسازی (Refresh Rate) این صفحه نمایش ۱۲۰ هرتزه. این نرخ نوسازی بالا تضمین می‌کنه که اسکرول کردن تو شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام یا تلگرام، جابه‌جایی بین منوهای رابط کاربری و اجرای انیمیشن‌ها به نرم‌ترین و روان‌ترین شکل ممکن انجام بشه و کاربر هیچ‌گونه پرش یا تیک‌زدنی رو حس نکنه. البته نرخ نمونه‌برداری لمسی (Touch Sampling Rate) هم روی ۲۴۰ هرتز تنظیم شده که برای یه گوشی اقتصادی عدد مناسبیه و دستورات لمسی رو با سرعت خوبی پردازش می‌کنه.

اما برگ برنده اصلی این نمایشگر که اون رو از تمام رقبای هم‌رده و حتی نسل قبلی خودش متمایز می‌کنه، میزان روشنایی اونه. طبق ادعای رسمی شیائومی و تست‌های انجام شده، حداکثر روشنایی (Peak Brightness) این صفحه نمایش به عدد دیوانه‌وار ۳۲۰۰ نیت می‌رسه! روشنایی معمول دستگاه تو حالت دستی حدود ۸۰۰ نیت هست، اما تصور کنید تو ظهر یه روز تابستونی زیر نور مستقیم و شدید آفتاب ایستادید و می‌خواید یه پیام مهم رو بخونید یا از روی نقشه مسیریابی کنید؛ سنسورهای هوشمند گوشی نور صفحه رو به حدی بالا می‌برن که محتوای نمایشگر دقیقا مثل زمانی که تو یه اتاق تاریک هستید، کاملا خوانا، واضح و بدون هیچ‌گونه رنگ‌‌پریدگی دیده میشه. این ویژگی برای کاربرانی که مدام تو فضاهای باز کار می‌کنن یه معجزه محسوب میشه. البته باید توجه داشت که برخلاف نسخه 5G، این پنل از تکنولوژی HDR10+ پشتیبانی نمی‌کنه که خب برای یه گوشی با این قیمت تا حدودی قابل درکه.

شیائومی تو این نسل به سلامت چشم کاربران هم اهمیت ویژه‌ای داده. استفاده از تکنولوژی کاهش پرش تصویر (PWM Dimming) با فرکانس بسیار بالای ۳۸۴۰ هرتز باعث میشه وقتی نور صفحه رو تو محیط‌های تاریک (مثل زمان خواب) کم می‌کنید، چشم‌ها کمتر خسته بشن و سردردهای ناشی از پرش نور مانیتور به حداقل برسه. این پنل موفق به دریافت سه تاییدیه معتبر از موسسه TÜV Rheinland آلمان برای کاهش نور آبی مضر، جلوگیری از خستگی چشم و عدم پرش تصویر شده. این یعنی می‌تونید ساعت‌ها بدون نگرانی از آسیب دیدن چشم، با گوشی کتاب بخونید یا وب‌گردی کنید.

یکی دیگه از قابلیت‌های به‌شدت کاربردی و جذاب که از گوشی‌های پرچمدار به این میان‌رده به ارث رسیده، تکنولوژی Wet Touch 2.0 (لمس خیس هوشمند) هست. این سیستم نرم‌افزاری سخت‌افزاری با استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته می‌تونه تفاوت بین لمس انگشت دست با قطرات آب، عرق، کف یا حتی روغن رو تشخیص بده. این یعنی اگه وسط شستن ظرف‌ها یا تو یه روز بارونی بخواید به یه تماس جواب بدید، صفحه نمایش گیج نمیشه و لمس‌های اشتباه (Ghost Touch) اتفاق نمی‌افته و دستگاه با دقت کامل به دستور انگشت شما واکنش نشون میده.

عملکرد باتری گوشی شیائومی ردمی Note 15 Pro 4G

شیائومی تو یه حرکت جسورانه و مهندسی شده، ظرفیت باتری این گوشی رو از ۵۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت تو نسل قبلی (نوت ۱۴ پرو 4G) به عدد خیره‌کننده ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعت ارتقا داده. باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی، در کنار استفاده از پردازنده ۶ نانومتری کم‌مصرف و بهینه‌سازی‌های شدید رابط کاربری HyperOS 2.0، باعث شده تا شارژدهی این دستگاه تو یه سطح کاملا متفاوت از رقبای بازار قرار بگیره. برای اینکه درک بهتری از این باتری داشته باشیم، باید اون رو تو سناریوهای مختلف بررسی کرد:

• کاربران پرمصرف: اگه از اون دسته افرادی هستید که صبح تا شب گوشی دستتونه، مدام تو اینستاگرام می‌چرخید، با اینترنت خط (LTE) وب‌گردی می‌کنید، ویدیو می‌بینید، عکاسی می‌کنید و حتی روزی یکی دو ساعت بازی می‌کنید، این گوشی به راحتی و با اقتدار یک روز کامل (از صبح زود تا آخر شب) رو دوام میاره و حتی موقع خوابیدن هم می‌بینید که هنوز ۲۰ ۳۰ درصد شارژ براتون باقی مونده. تمام کردن شارژ این گوشی تو یه روز، واقعا کار سختیه!

• کاربران عادی و کم‌مصرف: برای کاربرانی که استفاده معمولی‌تری دارن، یعنی روزی چند تا تماس می‌گیرن، به پیام‌ها جواب میدن و یکی دو ساعت تو شبکه‌های اجتماعی وقت می‌گذرونن، این باتری می‌تونه به راحتی بین ۱.۵ تا ۲ روز و حتی بیشتر، بدون نیاز به شارژر دوام بیاره.

این حجم از شارژدهی برای کسانی که مدام در حال سفر هستن، راننده‌های اسنپ و تپسی، یا کسانی که دسترسی مداوم به پریز برق ندارن، یه نعمت بزرگ و غیرقابل چشم‌پوشیه.

حالا سوال اینجاست که پر کردن این باتری بزرگ چقدر زمان می‌بره؟ شیائومی برای این گوشی از تکنولوژی شارژ سریع سیمی با توان ۴۵ وات (Turbo Charging) استفاده کرده. خبر خوب تو دورانی که شرکت‌ها به بهانه محیط زیست شارژر رو حذف می‌کنن، اینه که آداپتور ۴۵ واتی اصلی و کابل شارژ همچنان با افتخار درون جعبه گوشی قرار دارن و نیازی نیست چند میلیون تومن برای خرید شارژر هزینه کنید.

با این حال، باید یه واقعیت رو پذیرفت. شارژ کردن یه باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری با شارژر ۴۵ واتی، پروسه به نسبت زمان‌بریه. نسبت به نسل‌های گذشته که باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپری رو با شارژر ۶۷ واتی تو ۴۵ دقیقه فول شارژ می‌کردن، اینجا باید صبر و حوصله بیشتری به خرج بدید (حدود یک ساعت و ربع تا یک ساعت و نیم برای فول شارژ شدن از صفر تا صد). شیائومی برای پایین نگه داشتن قیمت، قید شارژرهای سریع‌تر ۶۷ یا ۱۲۰ واتی رو زده.

اما یه سورپرایز ویژه و بسیار کاربردی تو بخش باتری وجود داره: پشتیبانی از فناوری شارژ معکوس سیمی با توان ۱۸ وات. این یعنی ردمی نوت ۱۵ پرو 4G رسما می‌تونه نقش یه پاوربانک فست‌شارژ رو براتون بازی کنه! کافیه یه کابل Type-C to Type-C داشته باشید تا بتونید هندزفری بلوتوثی (ایرپاد)، ساعت هوشمند، یا حتی گوشی دوستتون که شارژش وسط خیابون تموم شده رو به گوشیتون وصل کنید و با سرعت نسبتا خوب ۱۸ وات اون رو شارژ کنید. این قابلیت تو مواقع اضطراری به شدت نجات‌بخش و خفنه.

بررسی عملکرد دوربین گوشی Redmi Note 15 Pro 4G

وقتی پشت جعبه یا تو تبلیغات ردمی نوت ۱۵ پرو 4G عدد بزرگ 200MP دیده میشه، ناخودآگاه توقعات به شدت بالا میره. شیائومی همیشه تو سری پرو از سنسورهای با رزولوشن بالا استفاده می‌کنه، اما آیا این ۲۰۰ مگاپیکسل تو دنیای واقعی هم همونقدر که تو تبلیغات جذابه، خوب عمل می‌کنه؟ پاسخ به این سوال یه بله و یه خیر بزرگه!

دوربین اصلی این گوشی از یه سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی استفاده می‌کنه که پشت یه لنز ۷ تکه (7P) با گشودگی دیافراگم بسیار خوب f/1.7 قرار گرفته. این سنسور که ابعاد فیزیکی ۱/۱.۴ اینچی داره، یکی از بزرگترین سنسورها تو این بازه قیمتی محسوب میشه.

اما این دوربین چطور کار می‌کنه؟ قرار نیست شما همیشه عکس‌های ۲۰۰ مگاپیکسلی با حجم‌های وحشتناک بگیرید. شیائومی از تکنولوژی ترکیب پیکسلی ۱۶ در ۱ (16-in-1 pixel binning) استفاده می‌کنه. این یعنی اطلاعات ۱۶ پیکسل مجاور با هم ترکیب میشن تا یه پیکسل مجازی غول‌پیکر با ابعاد ۲.۲۴ میکرومتر بسازن. نتیجه این کار، ثبت عکس‌هایی با رزولوشن ۱۲.۵ مگاپیکسل، اما با نورگیری فوق‌العاده، نویز به شدت پایین و داینامیک رنج وسیعه.

تو شرایط نوری مناسب و نور روز، عکس‌های ثبت شده با دوربین اصلی واقعا عالی هستن! رنگ‌ها بسیار زنده، وضوح در بالاترین حد ممکن و جزئیات سایه‌ها به خوبی ثبت میشن. یکی از جذاب‌ترین کاربردهای این سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی، قابلیت زوم درون‌سنسوری (In-sensor zoom) هست. شما می‌تونید تا زوم ۴ برابر (4x) رو بدون افت کیفیت ملموس و مشابه یه زوم اپتیکال واقعی تجربه کنید که برای عکاسی پرتره و سوژه‌های دور بی‌نظیره. البته نرم‌افزار اجازه زوم دیجیتال تا ۲۰ برابر رو هم میده، اما از زوم ۴x به بعد، کیفیت به شدت افت می‌کنه و تصاویر آبرنگی میشن.

تو عکاسی در شب (Night Mode)، دیافراگم باز f/1.7 و لرزشگیر اپتیکال تصویر (OIS) به کمک کاربر میان. لرزشگیر اپتیکال باعث میشه لنز تو دوربین به صورت فیزیکی حرکت کنه تا لرزش دست خنثی بشه؛ در نتیجه شاتر می‌تونه مدت بیشتری باز بمونه و نور بیشتری رو تو تاریکی جذب کنه، بدون اینکه عکس تار بشه. عکس‌های شب این گوشی روشن، با نویز قابل قبول و رنگ‌های نسبتا دقیق ثبت میشن.

دوربین فوق‌عریض و سلفی

دوربین دوم یه سنسور ۸ مگاپیکسلی اولتراواید (فوق‌عریض) با گشودگی دیافراگم f/2.2 هست. کیفیت این دوربین تو یه کلمه خلاصه میشه: معمولی. تو روز روشن، می‌تونید عکس‌های دسته‌جمعی یا مناظر وسیع و پهناور خوبی باهاش ثبت کنید، اما به محض اینکه نور محیط کم بشه یا برید تو یه فضای سرپوشیده، نویز شدیدی وارد عکس‌ها میشه و شارپنس از بین میره. در واقع این سنسور بیشتر جنبه کار راه انداز داره تا یه ابزار حرفه‌ای عکاسی.

تو پنل جلویی و داخل یه پانچ‌هول کوچیک، یه سنسور ۳۲ مگاپیکسلی (با ابعاد ۱/۳.۶ اینچ) برای عکاسی سلفی در نظر گرفته شده. کیفیت سلفی‌ها برای یه گوشی میان‌رده بسیار خوب ارزیابی میشه. رنگ پوست به واقعیت نزدیکه، جزئیات بافت صورت به خوبی حفظ میشه و به لطف هوش مصنوعی، تو حالت پرتره برش لبه‌های مو از پس‌زمینه با دقت بالایی انجام میشه. برای طرفداران اینستاگرام و استوری گذاشتن، این دوربین سلفی کاملا راضی‌کننده‌ست.

فیلم‌برداری؛ محدودیت دردناک سخت‌افزار

همونطور که اول بخش اشاره شد، یه نقطه ضعف وحشتناک تو این قسمت وجود داره. با وجود اینکه سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی سامسونگ ذاتا توانایی ضبط ویدیوهای 8K و 4K رو با بالاترین کیفیت داره، اما به خاطر استفاده شیائومی از پردازنده ضعیف Helio G200-Ultra، قابلیت پردازش ویدیو تو این گوشی به رزولوشن 1080p (Full HD) محدود شده است! بله، درست خوندید؛ یه گوشی پرو با دوربین ۲۰۰ مگاپیکسلی تو سال ۲۰۲۶ نمی‌تونه ویدیوی 4K ضبط کنه.

حداکثر کیفیتی که می‌تونید با دوربین اصلی یا سلفی ضبط کنید، 1080p با سرعت ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه‌ست. این یه پسرفت بزرگ نسبت به خیلی از رقبا محسوب میشه. کیفیت خود ویدیوهای 1080p در حد متوسطه؛ رنگ‌ها و کنتراست بد نیستن و خوشبختانه لرزشگیر اپتیکال (OIS) و الکترونیکی (EIS) دست به دست هم میدن تا ویدیوها موقع راه رفتن لرزش کمی داشته باشن و نرم ثبت بشن. اما فقدان وضوح 4K باعث میشه جزئیات تو ویدیوها پایین باشه. اگه اهل تولید محتوای ویدیویی، ولاگینگ یا ثبت خاطرات با بالاترین کیفیت هستید، این گوشی قطعا شما رو ناامید می‌کنه.

بررسی سخت‌افزار گوشی ردمی Redmi Note 15 Pro 4G شیائومی

وقتی یه گوشی با پسوند Pro روونه بازار میشه، کاربر انتظار داره تو تک‌تک بخش‌ها یه جهش و ارتقای ملموس رو ببینه. اما متاسفانه بخش سخت‌افزار ردمی نوت ۱۵ پرو 4G دقیقا همون جاییه که شیائومی ترمز دستی رو کشیده و با یه استراتژی عجیب، طرفدارانش رو حسابی ناامید کرده. این بخش پر از تناقض و بازی با اسم‌هاست که برای درک بهترش باید یه مقدار فنی‌تر به قضیه نگاه کرد.

قلب تپنده این گوشی، چیپست مدیاتک هلیو G200-Ultra هست. وقتی اسم G200 در کنار کلمه پرطمطراق Ultra قرار می‌گیره، آدم ناخودآگاه فکر می‌کنه با یه هیولای پردازشی میان‌رده طرفه. اما واقعیت تلخ اینه که این چیپست، فقط و فقط یه تغییر نام (Rebrand) ساده از پردازنده‌های قدیمی سال‌های گذشته‌ست.

بررسی‌های عمیق سخت‌افزاری و بنچمارک‌ها نشون میدن که Helio G200 عملا همون چیپست Helio G100 هست که تو نسل قبلی (ردمی نوت ۱۴ پرو 4G) استفاده شده بود. و جالب‌تر اینکه خود G100 هم نسخه اورکلاک شده و تغییر نام یافته Helio G99 بود که سال‌ها پیش تو گوشی‌های اقتصادی استفاده می‌شد! این پردازنده با همون معماری قدیمی ۶ نانومتری TSMC ساخته شده و از یه کلاستر ۸ هسته‌ای شامل دو هسته نسبتا قدرتمند Cortex-A76 با فرکانس ۲.۲ گیگاهرتز و شش هسته کم‌مصرف Cortex-A55 با فرکانس ۲.۰ گیگاهرتز تشکیل شده. هسته‌های Cortex-A76 برای استاندارد سال ۲۰۲۶ واقعا قدیمی به حساب میان.

تنها تغییر و بهبودی که مدیاتک تو این نسخه به اصطلاح جدید ایجاد کرده، افزایش ۱۰۰ مگاهرتزی فرکانس پردازنده گرافیکی (GPU) هست. پردازنده گرافیکی Mali-G57 MC2 حالا به جای ۱ گیگاهرتز، با فرکانس ۱.۱ گیگاهرتز کار می‌کنه. نتیجه این کار چیه؟ هیچی! عملکرد این گوشی تو تست‌های معتبری مثل AnTuTu نهایتا به امتیاز ۳۹۰ هزار تا ۴۲۰ هزار می‌رسه که دقیقا هم‌تراز با گوشی‌های اقتصادی چند سال پیشه. بنابراین اگه دنبال یه جهش پردازشی و افزایش سرعت تو این نسل هستید، کاملا ناامید خواهید شد.

یکی دیگه از نقاط ضعف بزرگ این بخش، استفاده از استانداردهای قدیمی حافظه‌ست. شیائومی این گوشی رو تو نسخه‌هایی با ۸ یا ۱۲ گیگابایت رم (از نوع LPDDR4X) و ۲۵۶ یا ۵۱۲ گیگابایت حافظه داخلی روانه بازار کرده. در حالی که تو این بازه قیمتی، رقبایی مثل Poco X7 از حافظه‌های بسیار سریع UFS 3.1 یا حتی UFS 4.0 و رم‌های LPDDR5 استفاده می‌کنن، ردمی نوت ۱۵ پرو 4G همچنان به حافظه UFS 2.2 بسنده کرده است. نوع حافظه UFS 2.2 سرعت خواندن و نوشتن پایینی داره. این یعنی نصب برنامه‌های سنگین، لودینگ (بارگذاری) بازی‌های گرافیکی، و کپی کردن فایل‌های حجیم تو این گوشی زمان بسیار بیشتری نسبت به رقبای هم‌قیمت می‌بره. تنها نکته مثبت تو این بخش، پشتیبانی از کارت حافظه جانبی (MicroSD) تا ظرفیت ۲ ترابایته که میشه فضای ذخیره‌سازی رو ارتقا داد.

با وجود تمام این انتقادات فنی، عملکرد گوشی تو دنیای واقعی چطوره؟ برای یه کاربر معمولی که استفادش محدود میشه به چرخیدن تو اینستاگرام، تماشای ویدیو تو یوتیوب، ارسال پیام تو تلگرام، باز کردن اپلیکیشن‌های بانکی و وب‌گردی، این سخت‌افزار کاملا کافی و کار راه بنداز ارزیابی میشه. برنامه‌ها با سرعت قابل قبولی باز میشن و رابط کاربری به لطف بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری (که جلوتر بررسی میشه) کاملا روون اجرا میشه.

اما تو بخش گیمینگ، داستان فرق می‌کنه. این گوشی به هیچ وجه یه دستگاه مخصوص بازی (Gaming Phone) نیست. بازی‌های سبک و دو بعدی بدون مشکل اجرا میشن، اما اگه بخواید عناوین گرافیکی و سنگین مثل Call of Duty Mobile یا PUBG Mobile و Genshin Impact رو اجرا کنید، باید سطح توقعتون رو بیارید پایین. این بازی‌ها روی تنظیمات گرافیکی متوسط (Medium) با یه نرخ فریم نسبتا پایدار اجرا میشن. اگه تنظیمات رو روی High یا Ultra قرار بدید، گوشی به شدت دچار افت فریم (Lag) و کندی میشه.

البته یه نکته مثبت عجیب تو این پردازنده ضعیف وجود داره: عدم تولید حرارت زیاد! تو تست‌های فشار (Throttling Tests) که پردازنده برای مدت طولانی تحت فشار ۱۰۰ درصدی قرار می‌گیره، گوشی پایداری بسیار خوبی از خودش نشون میده و داغ نمی‌کنه. دلیلش هم کاملا مشخصه؛ پردازنده‌ای که توان خروجی بالایی نداره، اصولا حرارت زیادی هم تولید نمی‌کنه که بخواد افت عملکرد داشته باشه.

بررسی رابط کاربری گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro 4G

اگه سخت‌افزار نقطه ضعف این گوشی باشه، شیائومی تمام تلاشش رو کرده تا این کمبود رو با یه نرم‌افزار بدون مشکل جبران کنه. گوشی ردمی نوت ۱۵ پرو 4G از همون ابتدا که از جعبه خارج میشه، با جدیدترین سیستم‌عامل موبایلی یعنی اندروید ۱۵ (Android 15) و رابط کاربری اختصاصی و کاملا متحول شده شیائومی، یعنی HyperOS 2.0 روشن میشه.

یکی از بزرگترین دغدغه‌های خریداران گوشی‌های میان‌رده، مدت زمان پشتیبانی نرم‌افزاریه. شیائومی تو این نسل یه قول بزرگ داده و تضمین کرده که این گوشی تا ۴ سال آپدیت‌های اصلی اندروید رو دریافت می‌کنه. این یعنی خریدار می‌تونه با خیال راحت تا سیستم‌عامل اندروید ۱۹ روی این دستگاه حساب باز کنه که طول عمر مفید گوشی رو به شدت افزایش میده.

رابط کاربری HyperOS 2.0 نسبت به نسخه‌های قبلی و البته MIUI قدیمی، تغییرات بنیادین زیادی داشته که بیشتر اون‌ها زیر پوسته و تو هسته سیستم‌عامل اتفاق افتاده. تکنولوژی اختصاصی Xiaomi HyperCore که تو این نسخه پیاده‌سازی شده، وظیفه مدیریت منابع رو بهینه‌تر از همیشه انجام میده. این تکنولوژی با ایجاد یه زمان‌بند هوشمند برای پردازنده، باعث میشه تاخیر در باز شدن اپلیکیشن‌ها به شدت کاهش پیدا کنه و استفاده از حافظه رم بسیار مدیریت‌شده‌تر باشه. این همون چیزیه که باعث میشه با وجود پردازنده نه‌چندان قدرتمند G200، گشت و گذار تو منوهای این گوشی بسیار نرم، سریع و بدون باگ و لگ به نظر برسه. انیمیشن‌های سیستم‌عامل مثل باز کردن کنترل سنتر، تغییر حجم صدا و آنلاک کردن گوشی بازطراحی شدن و حس یه سیستم‌عامل پخته و یکپارچه رو منتقل می‌کنن.

عملکرد اسپیکر گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro 4G

تو بخش اسپیکر، شیائومی هیچوقت تو سری پرو کم‌کاری نمی‌کنه. این گوشی به سیستم اسپیکر استریو مجهز شده؛ یعنی یه اسپیکر در لبه پایینی و یکی در لبه بالایی قرار گرفته تا صدای فراگیر و بالانسی رو تولید کنن. بلندی صدا (Volume) بسیار عالیه و کیفیت خروجی، تفکیک صدا و میزان بیس (Bass) برای گوش دادن به موسیقی، پادکست یا تماشای فیلم کاملا راضی‌کننده‌ست.

یه قابلیت نرم‌افزاری سخت‌افزاری خیلی باحال که تو بخش اسپیکر گنجونده شده، ویژگی هست. اگه گوشی تو محیط پر گرد و غبار باشه یا آب روی اسپیکرها بریزه، این سیستم با ایجاد یه سری لرزش‌های صوتی با فرکانس بسیار بالا، باعث میشه قطرات آب و ذرات خاک با فشار از حفره‌های اسپیکر به بیرون پرتاب بشن و کیفیت صدای دستگاه مثل روز اولش شفاف باقی بمونه.

آیا گوشی Redmi Note 15 Pro 4G ارزش خرید داره؟

حالا می‌رسیم به مهم‌ترین و سرنوشت‌سازترین بخش بررسی Redmi Note 15 Pro 4G شیائومی. برای اینکه بفهمیم این گوشی ارزش خرید داره یا نه، باید اون رو تو شرایط فعلی بازار موبایل ایران با قیمت‌ها و رقباش مقایسه کنیم. در زمان نگارش این بررسی (اواسط زمستان ۱۴۰۴)، قیمت نسخه‌های مختلف Redmi Note 15 Pro 4G با گارانتی معتبر شرکتی، تو بازه ۴۲ میلیون تومان تا بالای ۵۲ میلیون تومان (بسته به حافظه ۲۵۶ یا ۵۱۲ و رم ۸ یا ۱۲ گیگ) در نوسان هست.

مقایسه با نسل قبلی (Redmi Note 14 Pro 4G)

اولین مقایسه منطقی، بررسی این گوشی با نسل قبلی خودشه. در حال حاضر ردمی نوت ۱۴ پرو 4G با قیمتی در حدود ۳۶ میلیون تومان تو بازار به فروش می‌رسه. وقتی این دو گوشی کنار هم قرار می‌گیرن، متوجه میشیم که پیشرفت‌ها چقدر قطره‌چکانی و جزئی بوده!

طراحی، دوربین‌ها و مهم‌تر از همه، پردازنده (G200 در برابر G100) عملا یکی هستن و هیچ تفاوت ملموسی تو سرعت و عملکرد دستگاه دیده نمیشه. تنها برتری‌های نسل جدید تو این سه مورد خلاصه میشه:

۱. افزایش ۱۰۰۰ میلی‌آمپری ظرفیت باتری (۶۵۰۰ در برابر ۵۵۰۰).

۲. ارتقای چشمگیر روشنایی صفحه نمایش (۳۲۰۰ نیت در برابر ۱۸۰۰ نیت).

۳. سیستم‌عامل به‌روزتر با پشتیبانی نرم افزاری بیشتر (اندروید ۱۵ در برابر اندروید ۱۴).

نتیجه‌گیری در این بخش واضحه: اگه در حال حاضر گوشی نوت ۱۴ پرو یا حتی نوت ۱۳ پرو دارید، خرید و ارتقا به نوت ۱۵ پرو 4G رسما دور ریختن پوله و هیچ توجیه منطقی نداره. اما اگه کاربر جدیدی هستید و بین این دو مدل موندید، باید ببینید آیا باتری قوی‌تر و صفحه نمایش روشن‌تر، ارزش پرداخت ۶ تا ۱۰ میلیون تومان هزینه بیشتر رو براتون داره یا نه.

مقایسه با سایر رقبا

وقتی بودجه رو به بازه ۴۰ تا ۵۰ میلیون تومان می‌برید، رقبای داخلی خود شیائومی مثل مدل‌های 5G همین سری یا سری محبوب پوکو وارد رینگ میشن. برای مثال گوشی Poco X7 که با همین حدود قیمتی قابل خریده، امکاناتی رو ارائه میده که ردمی نوت ۱۵ پرو 4G رو کاملا کیش و مات می‌کنه.

گوشی پوکو X7 دارای پردازنده به مراتب قدرتمندتر (دایمنسیتی رده‌بالا)، پشتیبانی کامل از شبکه پرسرعت 5G، استاندارد ضدآب واقعی IP68، و مهم‌تر از همه، قابلیت فیلم‌برداری باکیفیت 4K هست. یا حتی گوشی Redmi Note 15 Pro 5G که با پردازنده دایمنسیتی ۷۴۰۰ اولترا، هم مشکل لگ تو بازی‌ها رو حل کرده و هم قابلیت فیلم‌برداری 4K رو به سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی برگردونده.

گوشی Xiaomi Redmi Note 15 Pro 4G یه محصول به‌شدت دو قطبی و پر از تناقضه. از یه طرف، ویژگی‌هایی داره که عاشقشون میشید: صفحه نمایشش خیره‌کننده‌ست و زیر آفتاب مثل یه لامپ روشن عمل می‌کنه، دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلیش تو ثبت عکس‌های پرجزئیات تو روز و شب عالیه، باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتیش به این راحتی‌ها تموم نمیشه و امکانات هوش مصنوعی نرم‌افزارش حس یه گوشی مدرن رو بهتون میده.

اما از طرف دیگه، گیر افتادن تو تله پردازنده‌های قدیمی و ضعیف 4G مدیاتک، تمام این پکیج جذاب رو زیر سوال برده. وقتی تو سال ۲۰۲۶ بیشتر از ۴۰ میلیون تومن پول برای گوشی می‌دین، پلاستیکی بودن بدنه، عدم توانایی فیلم‌برداری 4K، ضعف تو اجرای روون بازی‌های سنگین، و عدم پشتیبانی از 5G یه نقطه ضعف بزرگ و غیرقابل بخششه.

کیا باید گوشی Redmi Note 15 Pro 4G رو بخرن؟

اگه اولویت مطلق شما شارژدهی باتری و یه صفحه نمایش روشن برای تماشای فیلم و وب‌گردی هست و از گوشی برای کارهای سنگین، بازی کردن یا فیلم‌برداری ولاگ استفاده نمی‌کنید، این دستگاه یه انتخاب عالی و کار راه اندازه که تا چند سال با آپدیت‌های نرم‌افزاری منظم خیالتون رو راحت می‌کنه.

کیا نباید گوشی Redmi Note 15 Pro 4G رو بخرن؟

اگه گیمر هستید و می‌خواید پابجی و کال‌آف‌دیوتی رو با فریم‌ریت بالا و بدون لگ بازی کنید، اگه تولیدکننده محتوا هستید و کیفیت ویدیو براتون تو اولویته، و اگه دنبال یه گوشی با حس و حال پریمیوم و مقاوم در برابر آب می‌گردید، ردمی نوت ۱۵ پرو 4G بدترین انتخاب ممکنه. تو این حالت، با همین پول حتما برید سراغ مدل‌های 5G این خانواده یا سری Poco X7 که ارزش خرید بسیار بالاتری تو بازار ایران دارن و تجربه خیلی لذت‌بخش‌تری از تکنولوژی رو بهتون هدیه میدن.